Son zamanlarda ateşli ateşli işe gittiğim oldu, evdeki kombinin bacasını bir türlü doğru ustayı bulup yaptıramadığım oldu, soğukta dağ başındaki lojmanda donarak uyuduğum oldu, sorumluluklardan çok bunaldığım, hayatımın tek eğlencesinin dinlenmek olduğu oldu (bak bu son madde aslında uzun zamandır en büyük eğlence anlayışım), hepsine bir şekilde eyvallah dedim ama bugün halk eğitimde bir aydır derslere düzenli olarak devam eden 32 yaşındaki kadın öğrencimin kaydının yapılmadığını görünce ağladım - hatada sorumluluğum olduğumdan değil bu kadar çabalayan, çırpınan, anaç 32 yaşındaki kadın açıköğretim öğrencisinin hakkının kaybolmasına üzüldüğümden. Fakat bir çözüm kapısı açıldı gibi oldu, bakalım...
İç ses bugün diyor ki; aynı anlayışı sevgiline de göster.
Hamiş: Bu aralar biraz İngilizce haber, makale okuyorum. Daha az facebook takıldım mı daha da iyi olacak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder